Και ο χορος καλα κρατει!!!

Ενοχη μια πλανη του Μυαλου μας ή πραγματικοτητα ???

2009-03-09T13:56:00.000-07:00

Κατηγορίες και Ενοχές
Οι άνθρωποι δεν μπορούν να αποδεχτούν τον εαυτό τους, επειδή δεν μπορούν να αποδεχτούν τους άλλους όπως είναι – και συνεχώς τους κατακρίνουν. Αυτά πάνε μαζί. Αν κατηγορείς τους άλλους, θα νιώθεις ενοχές, αλλά και θα κατακρίνεις διαρκώς τον εαυτό σου.
Μη με ρωτάς πόσο καιρό θα πάρει. Αυτός είναι ένας πονηρός τρόπος να συνεχίσεις να αναβάλλεις. Δεν χρειάζεται χρόνο, χρειάζεται κατανόηση, και αυτή η κατανόηση είναι δυνατή τώρα, αυτή εδώ τη στιγμή. Παράτα την κριτική και αμέσως θα χαθούν όλες οι ενοχές σου. Πηγαίνουν μαζί.
Ο κριτικός νους κρίνει τους πάντες, ακόμα και τον εαυτό του. Το κάθε τι μοιάζει να είναι λάθος, το κάθε τι μοιάζει να είναι αρνητικό. Πάντα μετράει τα αγκάθια και δεν κοιτάζει ποτέ το τριαντάφυλλο. Δεν υπάρχει χρόνος να δει το τριαντάφυλλο, όταν σε όλη του τη ζωή μετράει αγκάθια.
Εξαρτάται ολοκληρωτικά από εσένα. Αν το θέλεις στ’αλήθεια, μπορεί να συμβεί αυτήν ακριβώς τη στιγμή. Αν όμως το αναβάλλεις, τότε πιθανόν δεν θα συμβεί ποτέ. Ή τώρα ή ποτέ!
Ενοχές προς τους γονείς
Καταρχήν, οι μητέρες και οι πατέρες απαιτούν πάρα πολλά, περισσότερα από όσα είναι δυνατό να δώσουν τα παιδιά.
Εκείνοι σε αγαπούν επειδή είσαι παιδί τους, εσύ όμως δε μπορείς να τους αγαπήσεις με τον ίδιο τρόπο, επειδή εκείνοι δεν είναι δικά σου παιδιά. Εσύ θα αγαπάς τα δικά σου παιδιά και θα ξανασυμβεί το ίδιο, επειδή το ποτάμι πηγαίνει πάντα μπροστά, δε μπορεί να γυρίσει ποτέ προς τα πίσω.
Επειδή όμως η μητέρα σε αγαπά, νομίζει ότι πρέπει να την αγαπάς και εσύ με τον ίδιο τρόπο, οπότε απαιτεί αυτή την αγάπη. Και όσο περισσότερο απαιτεί αυτή την αγάπη, τόσο λιγότερο ικανός είσαι να της επιστρέψεις την αγάπη, οπότε θα σου δημιουργήσει όλο και μεγαλύτερο συναίσθημα ενοχής. Γι’αυτό ξέχνα εντελώς αυτή την ιδέα. Δεν μπορείς να την αγαπήσεις με τον τρόπο που σ’ αγαπάει εκείνη και δεν υπάρχει τίποτα στραβό σ’ αυτό. Αυτό συμβαίνει σε κάθε παιδί. Έτσι θέλει η φύση να συμβαίνει.
Αν τα παιδιά αγαπούσαν πάρα πολύ τους γονείς τους, δε θα είχαν την ικανότητα να αγαπήσουν τα δικά τους παιδιά. Αυτό θα ήταν επικίνδυνο για την επιβίωση του είδους. Ούτε η μητέρα σου αγαπούσε την μητέρα της. Το περισσότερο που μπορεί να είναι κανείς είναι ευγενής και τυπικός, η αγάπη όμως δεν πηγαίνει προς τα πίσω. Μπορεί κανείς να δείχνει σεβασμό, για την ακρίβεια, πρέπει να δείχνει σεβασμό, η αγάπη όμως δεν είναι δυνατή. Από τη στιγμή που θα καταλάβεις ότι η αγάπη δεν είναι δυνατή, θα εξαφανιστεί το συναίσθημα της ενοχής και θα νιώσεις απλώς φυσιολογικά.
Αν συμβαίνει διαφορετικά, τότε χρειάζεσαι θεραπεία. Υπάρχουν άνθρωποι που προσκολλώνται πολύ στους γονείς τους, πράγμα που τους κάνει άρρωστους ψυχολογικά. Αν μία γυναίκα αγαπά υπερβολικά τη μητέρα της, δεν θα είναι ικανή να αγαπήσει έναν άντρα, επειδή θα βλέπει συνεχώς ότι η μητέρα της υποφέρει, πράγμα που θα δημιουργεί ένας είδος διαμάχης μέσα της. Αν αγαπήσει έναν άντρα, καθώς η αγάπη της θα κυλάει προς τον άντρα, θα νιώθει ένοχη. Έτσι, υπάρχουν μερικές γυναίκες που παραμένουν προσκολλημένες στη μητέρα τους και στον πατέρα τους, όπως επίσης υπάρχουν και άντρες, που μένουν προσκολλημένοι στους γονείς τους.
Αυτοί είναι άρρωστοι άνθρωποι. Ποτέ δε θα χαρούν τη ζωή και θα είναι συνεχώς θυμωμένοι με τους γονείς τους.
Βαθιά μέσα τους, θα είναι δολοφονικοί. Θα ελπίζουν: «Μία μέρα, όταν η μητέρα μου πεθάνει ή όταν πεθάνει ο πατέρας μου, θα είμαι ελεύθερος». Βέβαια αυτά δε θα τα λένε σε κανέναν, ούτε στον εαυτό τους, θα καραδοκεί όμως η σκέψη στο ασυνείδητό τους, επειδή αυτή φαίνεται η μοναδική πιθανότητα να νιώσουν ελεύθεροι. Το να σκέφτεσαι το θάνατο των γονιών σου δεν είναι καλό, αλλά αυτό συμβαίνει, όταν είσαι υπερβολικά προσκολλημένος σ’ εκείνους.
Δεν υπάρχει λόγος για όλα αυτά. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τους τιμάς και να τους σέβεσαι. Αυτό είναι όλο. Νοιάσου τους, πρόσφερέ τους αυτό που μπορείς, αλλά μη νιώθεις καμία ενοχή.
Όταν νιώθεις ενοχή φέρεσαι απαίσια. Δες την ουσία: επειδή νιώθεις ενοχές, νιώθεις ότι η παρουσία τους σου καταστρέφει τη χαρά. Η μητέρα σου γίνεται ενόχληση για σένα και όποτε βλεπόσαστε, αρχίζεις να συμπεριφέρεσαι απαίσια – αυτό είναι φυσικό επακόλουθο.
Ύστερα, όταν μένεις μόνη, νιώθεις ακόμα πιο απαίσια, οπότε αισθάνεσαι ακόμα περισσότερες ενοχές. Αυτός είναι ένας φαύλος κύκλος. Νιώθεις περισσότερες ενοχές, οπότε την επόμενη φορά συμπεριφέρεσαι ακόμη πιο απαίσια και πάει λέγοντας. Δεν υπάρχει τέλος! Παράτα τις ενοχές. Είσαι απολύτως φυσιολογική. Έτσι είναι τα πράγματα.
Δεν είναι ότι η μητέρα και ο πατέρας δεν έχουν κάνει τίποτα. Έχουν κάνει πάρα πολλά, ιδιαίτερα η μητέρα έχει προσφέρει πάρα πολλά, αλλά ήτανε χαρά της. Το να σε θηλάσει, το να σε μεγαλώσει ήτανε η δική της χαρά. Ανταμείφθηκε ήδη. Δεν χρειάζεται να της δοθεί τίποτα άλλο.
Δεν τίθεται ζήτημα του να της δώσεις εσύ. Η μητέρα σου έχει ήδη απολαύσει όλες εκείνες τις στιγμές. Όταν ήταν έγκυος, το απολάμβανε, όταν σε γέννησε, ήταν ευτυχισμένη, επειδή έγινε μητέρα και ολοκληρώθηκε. Όταν σε μεγάλωνε ήταν ευτυχισμένη. Ανταμείφθηκε ήδη.
Γι’ αυτό λοιπόν, μη νιώθεις ενοχές. Εκεί χρειάζεται να αλλάξεις το νου σου. Παράτα εντελώς τις ενοχές και τότε θα νιώσεις να συμβαίνει μία σπουδαία μεταμόρφωση: Θα νιώσεις λύπη για την καημένη τη γυναίκα, που έχει κάνει πάρα πολλά. Θα νιώσεις σεβασμό για κείνη.
Εξαιτίας της ήρθες στον κόσμο. Δεν τίθεται όμως θέμα ενοχής, και όταν τη συναντάς, θα το κάνεις επειδή σου δίνει χαρά, ποτέ από καθήκον. Ποτέ δε θα το κάνει επειδή πρέπει. Μόνο όταν νιώσεις αληθινή χαρά, θα συναντηθείς μαζί της.
Είναι προτιμότερο να είστε ευτυχισμένες για μερικές στιγμές, παρά να συμπεριφέρεσαι απαίσια επί ώρες, κάνοντας τη δυστυχισμένη. Να είσαι λίγο περισσότερο συνειδητή!
Ενοχές προς το σύντροφο
Μόλις χώρισα με το φίλο μου και είμαι αναστατωμένη, γιατί δεν ξέρω τι να κάνω. Εκείνος θέλει να είμαστε μαζί, αλλά εγώ δεν ξέρω καν αν τον αγαπώ. Για την ακρίβεια, δεν ξέρω καν τι είναι αγάπη.
Αυτό που λες είναι πολύ σωστό και είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους. Κανείς δεν ξέρει τι είναι αγάπη, επειδή το να ξέρεις τι είναι αγάπη, σημαίνει ότι ξέρεις τι είναι θεός. Το να γνωρίζεις τι είναι αγάπη είναι το να γνωρίζεις όλα εκείνα που αξίζει να γνωρίζεις. Οι άνθρωποι έχουν απλώς την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζουν τι είναι αγάπη.
Η αληθινή αγάπη αρχίζει μόνο όταν είσαι ικανός να μείνεις μόνος σου. Τότε εξαφανίζεται η ανάγκη και εμφανίζεται το μοίρασμα. Όταν μπορείς να είσαι μόνος, τότε δεν έχεις ανάγκη τον άλλο, δε λαχταράς τον άλλο. Αν δεν εμφανιστεί κανείς, θα είσαι το ίδιο ευτυχισμένος και δεν θα έχει καμία σημασία αν υπάρχει κάποιος κοντά σου ή όχι. Μόνο τότε μπορεί να συμβεί η αγάπη. Τότε αρχίζεις ν’ ανθίζεις, να ξεχειλίζεις και να έρχεται το δώρο της αγάπης. Η αγάπη είναι δώρο, δεν είναι ανάγκη.
Πρέπει λοιπόν να περάσεις από πολλές αγάπες του πρώτου είδους, γι’ αυτό μην πεις ποτέ ότι δεν θέλεις να σχετίζεσαι με κανέναν, αλλιώς το δεύτερο δεν θα συμβεί ποτέ. Το δεύτερο χρειάζεται ένα είδος αλατοπίπερου, που συμβαίνει μόνο μέσα από το πρώτο. Αν χάσεις το πρώτο, δεν θα γνωρίσεις ποτέ το δεύτερο, επειδή το πρώτο είναι το πρώτο βήμα και πρέπει κανείς να το υπομείνει.
Πρέπει να περάσεις από κάθε στάδιο και κάθε στάδιο πρέπει να γίνει κατανοητό και πρέπει να ωριμάσεις σε πολλά στάδια, πριν φτάσεις στην υπέρτατη αγάπη. Γι’ αυτό αν ο φίλος σου θέλει να ήσαστε μαζί, που σημαίνει ότι σου αρέσει και του αρέσεις, τότε ας είσαστε μαζί. Και μη δίνει σημασία στο τι λέει. Να προσέχεις πάντα τη δική σου καρδιά, γιατί εκεί πρέπει να ζεις.
Μπορεί να σ’ αγαπάει η μπορεί να του αρέσεις, αλλά να μην σου αρέσει εσένα. Μερικές φορές συμβαίνει να αρέσεις τόσο πολύ σε κάποιον, που αρχίζεις να νιώθεις ενοχές. Του αρέσεις τόσο πολύ, εσένα όμως δε σου αρέσει καθόλου. Τι τέρας πρέπει να είσαι! Πως μπορείς να μην το αγαπάς; Του αρέσεις και κλαίει και υποφέρει τόσο πολύ για σένα, που πρέπει να υποκύψεις. Αυτό όμως δεν βοηθά καθόλου. Άκου την καρδιά σου.
Ποτέ να μη νιώθεις ενοχές.
Τι μπορείς να κάνεις; Αν δε σου αρέσει, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Αν δε νιώθεις καμία επιθυμία για εκείνον, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να του πεις ότι λυπάσαι για ‘κείνον, αλλά πρέπει να χτυπήσει μία άλλη πόρτα και του λες αντίο.
Πάντοτε να ακούς την καρδιά σου, αλλιώς θα καταπιέζεσαι.
Μερικές φορές, ο άλλος μπορεί να το χρησιμοποιήσει απλώς σαν στρατηγική και να κλαίει και να χτυπιέται και να λέει πως θ’ αυτοκτονήσει χωρίς εσένα. Και αν το πει και το ξαναπεί κάμποσες φορές, στο τέλος νιώθεις ενοχές και αναγκάζεσαι να υποκύψεις. Ποτέ
όμως δε θα είσαι ευτυχισμένος, και αν δεν είσαι ευτυχισμένος, δεν θα του επιτρέψεις ποτέ να είναι ευτυχισμένος ούτε κι εκείνος. Όλο αυτό είναι σκέτη ανοησία. Παρατήρησέ το λοιπόν και αν δε νιώθεις πως σου αρέσει, πως τον επιθυμείς, πως τον αγαπάς, αν απλώς νιώθεις στοργή και οίκτο, τότε είναι καιρός να φύγεις.
Ποτέ να μην είσαι με έναν άνθρωπο από οίκτο, αλλιώς θα είναι καταστροφικό για σένα. Το μίσος είναι καλύτερο από τον οίκτο. Αν μισείς κάποιον, είναι πολύ πιθανό να τον αγαπήσεις μία μέρα, επειδή το μίσος είναι αναποδογυρισμένη αγάπη. Ο οίκτος όμως είναι έρημος. Η αγάπη δεν ανθίζει ποτέ από οίκτο.
Πολλές φορές η αγάπη ανθίζει από το μίσος, επειδή και το μίσος ανθίζει πολλές φορές από την αγάπη – είναι σύντροφοι. Ο οίκτος όμως είναι έξω από τον κόσμο της αγάπης. Είναι υπολογιστικός. Είναι υπόθεση του νου. Μην έχεις οίκτο λοιπόν, μη συμπονάς και μη λυπάσαι.
Απλώς άκου την καρδιά σου και πήγαινε σύμφωνα μ’ αυτήν. Και ναι, θα νιώσει δυστυχισμένος, αλλά τι μ’ αυτό; Εσύ τι μπορείς να κάνεις; Είναι προτιμότερο να βγεις το συντομότερο από τη ζωή του, ώστε να αρχίσει να νιώθει δυστυχισμένος για κάποια άλλη, αλλιώς θα νιώθει δυστυχισμένος εξαιτίας σου. Γιατί να χάνει τον καιρό του; Άφησέ τον να μετακινηθεί σε κάποια άλλη, με την οποία ίσως νιώσει μεγαλύτερη συνάφεια.
Αν όμως νιώθεις πως σου αρέσει, τότε συνέχισε. Πρέπει να αποφασίσεις. Βλέπω όμως ότι μπορείς ν’ αποφασίσεις, γιατί έχεις καθαρότητα. Τελικά, το μόνο που βοηθά είναι η καθαρότητα. Τίποτε άλλο.
Η ενοχή της χαράς
Οι ενοχές είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ο καθένας. Ολόκληρο το παρελθόν της ανθρωπότητας είναι στηριγμένο στις ενοχές και κάθε γενιά συνεχίζει να δίνει τις αρρώστιες της στη νέα. Κι αυτές συσσωρεύονται όλο και περισσότερο. Έτσι, κάθε νέα γενιά είναι όλο και πιο φορτωμένη από την προηγούμενη.
Οι ενοχές όμως είναι μία από τις βασικές στρατηγικές των παπάδων για να εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους. Οι παπάδες δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς τις ενοχές. Όταν νιώθεις ενοχές, να θυμάσαι ότι τα χέρια του παπά είναι γύρω από το λαιμό σου. Σε σκοτώνει.
Οι ενοχές είναι μία στρατηγική για να εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους, για να μετατρέπουν τους ανθρώπους σε σκλάβους.
Προσπάθησε να καταλάβεις το μηχανισμό. Μόνο με την κατανόηση θα μπορέσεις να ξεφύγεις.
Τι ακριβώς είναι η ενοχή;
Καταρχήν είναι επίκριση της ζωής, είναι συμπεριφορά αρνητική προς τη ζωή. Σου έχουν πει ότι κάτι είναι βασικά λάθος με τη ζωή σου. Σου έχουνε πει ότι γεννήθηκες αμαρτωλός. Σου έχουν πει ότι δεν μπορεί να βγει τίποτα καλό από τη ζωή σου – τη δίκη σου ούτε κανενός άλλου. Τίποτα εφικτό δεν είναι σε αυτή τη γη. Γι’ αυτό πρέπει να βρεις έναν ελευθερωτή – το Χριστό ή τον Κρίσνα – πρέπει να βρεις έναν ελευθερωτή που να μπορεί να σε ελευθερώσει από τον εαυτό σου, που να μπορεί να σε πάει στο θεό.
Η ζωή λένε, δεν αξίζει να τη ζεις, απόφυγέ την! Αν ζεις, θα βουτιέσαι όλο και περισσότερο στην αμαρτία. Και όταν αισθάνεσαι να σε τραβάει η ζωή, γεννιέται η ενοχή. Αρχίζεις να νιώθεις πως κάτι κάνεις στραβά.
Η ζωή όμως είναι πανέμορφη. Είναι φυσικό να σε τραβάει η ζωή. Είναι φυσικό να είσαι ερωτευμένος. Είναι φυσικό να χαίρεσαι, να γελάς, να χορεύεις. Όλα όσα είναι φυσικά όμως καταδικάζονται. Πρέπει να πας εναντίον της φύσης σου – αυτό σου διδάσκουν εδώ και αιώνες.
Οι πουριτανοί έχουν δηλητηριάσει τις φυσικές πηγές της ζωής. Σε έχουν στρέψει εναντίον του ίδιου σου του εαυτού.
Το ίδιο συμβαίνει και με άλλα πράγματα. Αν ερωτευτείς μία γυναίκα, κάνεις αμαρτία, κάνεις λάθος. Αν σε γοητεύει το όμορφο πρόσωπο μίας γυναίκας ή ενός άντρα, τότε νιώθεις ενοχές. Τι κάνεις, αυτό είναι αμαρτία!
Αν είσαι παντρεμένος, τότε ακόμα περισσότερο. Έχεις σύζυγο, της έχεις παραδοθεί. Τώρα είναι αδύνατο και να αναγνωρίσεις την ομορφιά μίας άλλης γυναίκας. Θα πας σπίτι και θα νιώθεις ένοχος.
Δεν έχεις κάνει τίποτα, απλώς είδες μία όμορφη γυναίκα να περνάει! Θα νιώσεις ενοχές, θα μπεις σε άμυνα. Όταν επιστρέψεις στο σπίτι, θα προσπαθήσεις να κρυφτείς. Δεν θα επιτρέψεις στη γυναίκα σου να μάθει, ότι στο δρόμο είδες μία όμορφη γυναίκα και αυτό σου έδωσε μεγάλη χαρά, επειδή αν της το πεις, θα μπεις σε μπελάδες. Γιατί να μπεις σε
μπελάδες; Θα πεις ψέματα, θα νιώσεις ενοχές πάλι, επειδή είπες ψέματα και κανείς δεν πρέπει να λέει ψέματα στη γυναίκα του.
Η μία ενοχή δημιουργεί την άλλη και πάει λέγοντας. Και συνεχίζεται χωρίς τέλος. Τότε γίνεσαι ενοχικός. Κουβαλάς στην καρδιά σου βουνά ενοχών.
Το να ελευθερωθείς από τις ενοχές, σημαίνει να ελευθερωθείς από όλα τα ιερατεία.
Το να ελευθερωθείς από τις ενοχές, σημαίνει να ελευθερωθείς από όλο το παρελθόν.
Το να ελευθερωθείς από τις ενοχές, σημαίνει να γίνει ένα, επειδή τότε εξαφανίζεται ο διχασμός.
Το να ελευθερωθείς από τις ενοχές, σημαίνει να παρατήσεις τη σχιζοφρένεια. Τότε υπάρχει μεγάλη χαρά, επειδή δεν πολεμάς άλλο πια με τον εαυτό σου. Αρχίζεις να ζεις.
Πως μπορείς να ζήσεις, όταν πολεμάς διαρκώς;
Δεν μπορείς να ζήσεις αν πολεμάς συνεχώς τον εαυτό σου. Μπορείς να ζήσεις μόνο όταν εγκαταλείψεις τον πόλεμο. Τότε η ζωή έχει το δικό της ρυθμό, έχει τη δικής μελωδία.
Και η ζωή είναι τέτοια ευλογία! και μόνο μέσα σ’ αυτή την αρμονία, όταν είσαι ένα, χωρίς ενοχές, χωρίς καταπίεση, χωρίς ταμπού, χωρίς αναστολές, χωρίς παπάδες να ανακατεύονται με τη ζωή σου – ινδουιστές, μωαμεθανούς, χριστιανούς – όταν είσαι αφέντης του εαυτού σου, τότε μόνο μπορείς να έρθεις σε επαφή με το θεό.
Οι Ενοχές είναι παιχνίδι του Εγώ
Όλες οι ενοχές δεν είναι τίποτα άλλο από ένα παιχνίδι του εγώ, επειδή υπονοούν ότι έχεις εσύ τον έλεγχο όσων σου συμβαίνουν. Αν όμως δεν έχεις αποκρυσταλλωμένο εγώ, τότε είσαι σαν φτερό στον άνεμο. Πηγαίνεις όπου φυσάει ο άνεμος. Το φτερό δεν μπορεί να πει πως ήθελε να πάει νότια αλλά πήγε βόρεια και νιώθει ενοχές! Οτιδήποτε έχει συμβεί, δεν έγινε εξαιτίας σου, αλλά το έκαναν οι περιστάσεις. Νιώσε ταπεινά, άφησε τα δάκρυα να κυλήσουν, αλλά μη νιώθεις ενοχές. Τα δάκρυα θα ξεπλύνουν και θα καθαρίσουν την καρδιά σου. Παράτα το εγώ και χαλάρωσε.
Αν γίνεις συνειδητός, τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν.
Όταν είσαι συνειδητός, δεν μπορείς ποτέ να κάνεις πράγματα για τα οποία να νιώσεις ενοχές.
Και όταν δεν είσαι συνειδητός, πως μπορείς να κάνεις οτιδήποτε, για το οποίο δεν θα νιώσεις ενοχές; Όλο το ζήτημα λοιπόν είναι η συνειδητότητα και η έλλειψη αυτής. Γι’ αυτό γίνει περισσότερο συνειδητός και περισσότερο ταπεινός.
Αν συμβεί κάτι, που δεν μπορείς να το αποφύγεις, δέξου το ταπεινά. Και για να συγχωρεθείς, κάψε, θρήνησε και προσευχήσου, αλλά μη νιώθεις ενοχές.
Οι ενοχές είναι ο τρόπος του εγώ. Και μ’ αυτό τον τρόπο το εγώ αποκαθιστά τον εαυτό του. Για παράδειγμα, ο καθένας έχει μία εικόνα, μία χρυσή εικόνα του εαυτού του – ότι είναι πάρα πολύ όμορφος ή ότι είναι άγιος. Όταν ξαφνικά βρίσκεις τον εαυτό σου να κάνει κάτι που είναι εναντίον αυτής της εικόνας, τι μπορείς να κάνεις; Νιώθεις λοιπόν ενοχές.
Αυτό που λες είναι ότι δεν εγκρίνεις αυτό που έκανες και πως αν είχες τη δυνατότητα θα το άλλαζες. Η εικόνα σου γκρεμίστηκε μπροστά στα ίδια σου τα μάτια. Με το να αισθάνεσαι ενοχές όμως, αποκαθιστάς την εικόνα σου. Αυτό που λες είναι ότι θα μπορούσες να νιώσεις θυμό, όμως νιώθεις ενοχές, οπότε δεν είσαι και τόσο κακός άνθρωπος. Έρχεσαι και πάλι στην παλιά σου εικόνα, εξωραΐζοντας την. Και πάλι θα βρεθείς στην ίδια κατάσταση και πάλι θα ενθρονίσεις το εγώ σου και αυτό θα συνεχίζεται ξανά και ξανά.
Οι άνθρωποι θυμώνουν και μετανιώνουν, θυμώνουν και μετανιώνουν και πάλι θυμώνουν – ένας φαύλος κύκλος.
Μην κατακρίνεις τον εαυτό σου, απλώς νιώσε ταπεινά. Μπορείς να νιώσεις τη διαφορά; Αλλιώς, οι άνθρωποι μεγαλοποιούν τις ενοχές τους.
Αν διαβάσεις τις «Εξομολογήσεις» του αγίου Αυγουστίνου, θα δεις ότι δεν έχει κάνει πολλές αμαρτίες, απλώς υπερβάλλει, επειδή μόνο ένας μεγάλος αμαρτωλός μπορεί να γίνει μεγάλος άγιος.
Δεν υπάρχει λόγος να γίνεις άγιος, ούτε λόγος να γίνεις αμαρτωλός.
Βρίσκομαι εδώ για να σε κάνω κάτι κανονικό.
Δε με ενδιαφέρει να σε κάνω άγιο.
Αρκετά μ’ αυτή την ανοησία!
Εσύ μπορείς να θέλεις να γίνει άγιος, εμένα όμως δεν μ’ ενδιαφέρει καθόλου.
Άλλο Ενοχή και άλλο Ντροπή
Η ζωή είναι εύκολη για τον άνθρωπο που δεν ντρέπεται.
Αυτή η βουδιστική ιδέα της ντροπής πρέπει να γίνει κατανοητή, σε αντίθεση με τη χριστιανική ιδέα της ενοχής. Στα λεξικά μοιάζει να είναι συνώνυμη, αλλά δεν είναι. Η ντροπή είναι ένα εντελώς διαφορετικό φαινόμενο.
Η ενοχή επιβάλλεται πάνω σου από τους άλλους. Είναι μία συνωμοσία ανάμεσα στους πολιτικούς και τους παπάδες, για να κρατάνε την ανθρωπότητα σκλαβωμένη για πάντα.
Σου δημιουργούνε ενοχές και σου δημιουργούν το μεγάλο φόβο της αμαρτίας.
Σε κατηγορούν, σε κάνουν να φοβάσαι, δηλητηριάζουν τις ίδιες σου τις ρίζες με την ιδέα της ενοχής. Καταστρέφουν κάθε δυνατότητά σου για να χαρείς, να γελάσεις και να γιορτάσεις.
Οι κατηγορίες τους είναι τέτοιες, που το γέλιο μοιάζει να είναι αμαρτία.
Οι χριστιανοί λένε ότι ο Χριστός δε γέλασε ποτέ. Ήταν ένας χαρούμενος άνθρωπος. Ήξερε να γελά, ν’ αγαπά και του άρεσε να ζει γιορτινά. Αγαπούσε το φαγητό και το ποτό. Πρέπει να χόρευε, να αστειευόταν με τους φίλους του, με τους μαθητές του.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι δεν είχε χιούμορ, επειδή μου είναι αδύνατο να φανταστώ έναν πνευματικό άνθρωπο χωρίς χιούμορ. Η αίσθηση του χιούμορ είναι μία από τις θεμελιώδεις ποιότητες ενός πνευματικού ανθρώπου.
Υπάρχει ένα μυστικό. Αν μπορείς να κάνεις την ανθρωπότητα να νιώσει ένοχη, εσύ παραμένεις ο δυνατός. Ο ένοχος είναι πάντα έτοιμος να υπηρετήσει τους δυνατούς. Ο ένοχος δεν έχει αρκετό κουράγιο να είναι επαναστάτης – αυτό είναι το μυστικό.
Μόνο ένας ευτυχισμένος άνθρωπος μπορεί να είναι επαναστάτης. Οι παπάδες και πολιτικοί πρέπει να είχαν ανακαλύψει αυτό το μυστικό πριν από πολλά χρόνια, επειδή το έχουν εξασκήσει επί αιώνες και έχουν καταστρέψει όλη την ομορφιά της ανθρώπινης ψυχής.
Να θυμάσαι, όταν ο Βούδας μιλάει για ντροπή, δεν εννοεί ενοχή. Η ντροπή είναι ένα εντελώς διαφορετικό φαινόμενο. Η ενοχή επιβάλλεται από τους άλλους, ενώ η ντροπή είναι δική σου εμπειρία.
Η ντροπή είναι εσωτερική, ενώ η ενοχή είναι εξωτερική. Η ντροπή δεν έχει να κάνει με τους άλλους, αλλά έρχεται από τη δική σου κατανόηση: «Τι κάνω στον εαυτό μου; Τι κάνω στη ζωή μου; Πως τη χαραμίζω έτσι;» Δεν έχει σχέση ούτε με χριστιανούς ούτε με ινδουιστές ούτε με μωαμεθανούς παπάδες. Έχει να κάνει με τη δική σου συνειδητότητα. Δεν έχει καμία σχέση με τους ηθικούς κανόνες της κοινωνίας. Έχει σχέση με τη συνειδητότητά σου, όχι με τη συνείδηση.
Η ενοχή είναι μέρος της συνείδησης και η συνείδηση είναι δημιουργημένη από τους άλλους.
Έχεις ινδουιστική συνείδηση, μωαμεθανική, ζαϊνιστική, αλλά η συνειδητότητα είναι απλά συνειδητότητα. Δεν υπάρχει ινδουιστική ή μωαμεθανική συνειδητότητα.
Η συνειδητότητα σε κάνει να αντιληφθείς αυτό που κάνεις στον εαυτό σου. Και όταν δεις ότι καταστρέφεις τις τρομερές σου δυνατότητες, τότε ντρέπεσαι και νιώθεις μία αγωνία, που σε βοηθά να ωριμάσεις. Για πρώτη φορά, σου δίνει το όραμα των δυνατοτήτων σου, μία στιγμιαία ματιά από τις κορυφές της ύπαρξης.
Η ενοχή απλώς λέει ότι είσαι αμαρτωλός. Το συναίσθημα της ντροπής όμως δείχνει απλά ότι δεν χρειάζεται να είσαι αμαρτωλός, αλλά ότι προορίζεσαι να γίνεις άγιος. Αν είσαι αμαρτωλός είναι μόνο και μόνο από την έλλειψη συνειδητότητάς σου. Δεν είσαι αμαρτωλός επειδή η κοινωνία ακολουθεί μία συγκεκριμένη ηθική κι εσύ δεν την ακολουθείς.
Η ενοχή όμως σου δημιουργεί διπλή προσωπικότητα. Άλλος άνθρωπος είσαι επιφανειακά και άλλος είσαι στο βάθος. Έτσι διχάζεσαι. Η ενοχή δημιουργεί σχιζοφρένεια. Και ολόκληρη η ανθρωπότητα υποφέρει από σχιζοφρένεια, για τον απλό λόγο ότι έχουμε δημιουργήσει τόσο πολλές και βαθιές ενοχές, που έχουμε χωρίσει τον άνθρωπο στα δύο.
Το ένα μέρος του είναι το κοινωνικό, το τυπικό: Πηγαίνει εκκλησία και ακολουθεί τους κανόνες, όσο είναι εφικτό. Από την πίσω πόρτα όμως, ζει μία εντελώς διαφορετική ζωή, ακριβώς αντίθετη από αυτήν που κηρύσσει.
Η ιδέα της ντροπής δεν δημιουργεί ποτέ διαμάχη μέσα σου, ποτέ δεν προκαλεί κανένα χάσμα. Αυτό δημιουργεί πρόκληση, σε προκαλεί, σου λέει: «Σήκω, γιατί είναι δικαιώμά σου. Φτάσε στις κορυφές, είναι δικές σου. Αυτές οι κορυφές είναι το σπίτι σου. Τι κάνεις σ’ αυτές τις κοιλάδες; Γιατί συνωστίζεσαι με τα ζώα; Μπορείς να πετάξεις. Έχεις φτερά!»
Η ενοχή κατηγορεί αυτό που είναι λάθος σ’ εσένα. Η ιδέα της ντροπής σε κάνει να αντιληφθείς αυτό που είναι εφικτό. Η ενοχή συνεχίζει να σε φέρνει συνεχώς στο παρελθόν
ξανά και ξανά. Η ιδέα της ντροπής σε φέρνει στο μέλλον, απελευθερώνει τις ενέργειές σου. Είναι εντελώς διαφορετικό.
Και ο Βούδας λέει: Η ζωή είναι εύκολη για τον άνθρωπο που δεν νιώθει ντροπή…

ΕΥΤΥΧΙΑ ενα απλο μονοπατι .....

2009-03-04T02:44:00.000-08:00

Πείθουμε τους εαυτούς μας ότι η ζωή μας θα είναι καλύτερη όταν θα παντρευτούμε, θα αποκτήσουμε ένα μωρό, μετά ένα ακόμα.
Μετά αγχωνόμαστε διότι τα παιδιά μας δεν είναι αρκετά μεγάλα και όλα θα είναι καλύτερα όταν θα μεγαλώσουν.
Στη συνέχεια αγχωνόμαστε γιατί φτάνουν στην εφηβεία και πρέπει να ασχοληθούμε μαζί τους. Θα είμαστε σίγουρα ευτυχείς όταν θα ξεπεράσουν αυτό το στάδιο.
Λέμε στους εαυτούς μας ότι η ζωή μας θα είναι ολοκληρωμένη όταν ο σύντροφός μας θα αποκατασταθεί, όταν θα αποκτήσουμε ένα πιο ωραίο αυτοκίνητο, όταν θα μπορέσουμε να πάμε διακοπές, όταν θα πάρουμε την σύνταξή μας.
Η αλήθεια είναι ότι η καλύτερη στιγμή για να είμαστε ευτυχισμένοι είναι ΤΩΡΑ.
Αλλιώς πότε ;
Η ζωή μας θα είναι πάντοτε γεμάτη με απογοήτευση. Είναι προτιμότερο να το παραδεχτούμε και να αποφασίσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι παρόλα αυτά.
Για πολύ καιρό, μου φαινόταν ότι η ζωή μου θα άρχιζε.
Η πραγματική ζωή.
Αλλά υπήρχαν πάντα εμπόδια, μία δοκιμασία να ξεπεραστεί, μια δουλειά να τελειώσει, χρόνος να δοθεί, ένα χρέος να πληρωθεί. Μετά η ζωή θα ξεκινούσε.
Τελικά κατάλαβα ότι αυτά τα εμπόδια ήταν η ΖΩΗ.
Αυτή η προοπτική με βοήθησε να δω ότι δεν υπάρχει μονοπάτι προς την ευτυχία.
ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ.
Λοιπόν, εκτιμήστε κάθε στιγμή.
Σταματήστε να περιμένετε να τελειώσετε το σχολείο, να ξαναγυρίσετε στο σχολείο, να χάσετε 10 κιλά, να πάρετε 10 κιλά, να ξεκινήσετε να δουλεύετε, να παντρευτείτε, να έρθει η Παρασκευή το βράδυ, η Κυριακή πρωί, να αγοράσετε ένα καινούριο αμάξι, να πληρώσετε την υποθήκη σας, να έρθει η άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο, ο χειμώνας, η πρώτη του μήνα, η τα μέσα του μήνα, να ακουστεί το τραγούδι σας στο ραδιόφωνο, να πεθάνετε, να ξαναγεννηθείτε … πριν αποφασίσετε να ΕΙΣΤΕ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ.
Η ευτυχία είναι ένα ταξίδι, όχι ένας προορισμός.
Δεν υπάρχει καλύτερος χρόνος για να είστε ευτυχισμένοι ….από το ΤΩΡΑ !
Ζήστε και εκτιμήστε την τωρινή στιγμή.

Δεν υπάρχει δεν μπορώ, δεν υπάρχει δεν γίνεται. Αν θέλουμε όλα τα μπορούμε και όλα μπορούν να γίνουν. Ζήστε το τώρα και σχεδιάστε το μέλλον. Και αν κάτι πάει στραβά να το αντιμετωπίζετε με χαμόγελο. Η ζωή είναι μικρή για να την σπαταλάμε σε άσκοπες ανησυχίες και φόβους!

φόβος

2008-11-12T13:51:00.000-08:00

Ο φόβος ξυπνάει από την επιθυμία να κατέχεις κάτι, είναι υποπροϊόν. Επειδή υπάρχει επιθυμία, γι’ αυτό υπάρχει φόβος. Αν δεν έχεις επιθυμία ότι θα ήθελες τούτο κι εκείνο στο μέλλον, τότε δεν υπάρχει φόβος. Αν δεν θέλεις να πας πουθενά, τότε κανείς δεν μπορεί να σε φοβίσει.
Αν αρχίσεις να ζεις στη στιγμή, ο φόβος εξαφανίζεται. Ο φόβος έρχεται μέσα από την επιθυμία. Έτσι ουσιαστικά, η επιθυμία είναι αυτή που δημιουργεί το φόβο. Κοίταξέ το. Όποτε υπάρχει φόβος, κοίτα από που έρχεται – ποια επιθυμία είναι αυτή που τον δημιουργεί – και ύστερα δες την ματαιότητα που υπάρχει. Πως μπορείς να κάνεις κτήμα σου έναν άντρα ή μια γυναίκα. Είναι τόσο χαζή, ανόητη ιδέα. Μόνο τα πράγματα μπορούν να γίνουν κτήμα μας, τα άτομα όχι.
Ένα άτομο είναι ελευθερία. Ένα άτομο είναι όμορφο εξαιτία της ελευθερίας. Αγαπάς μία γυναίκα επειδή είναι ελεύθερη. Ύστερα την βάζεις στο κλουβί: ύστερα πας στο δικαστήριο και παντρεύεσαι και φτιάχνεις γύρω της ένα όμορφο κλουβί – ίσως χρυσό – πλουμισμένο με διαμάντια, όμως εκείνη δεν είναι πια η ίδια γυναίκα. Και τώρα έρχεται ο φόβος. Φοβάσαι, φοβάσαι επειδή μπορεί στη γυναίκα να μην αρέσει το κλουβί. Μπορεί να λαχταρίσει πάλι την ελευθερία της. Και η ελευθερία είναι ύστατη αξία, ο άνθρωπος δεν μπορεί να την ξεχάσει.
Αργά ή γρήγορα η γυναίκα θα αρχίσει να βαριέται, να φτάνει στα όριά της. Θα αρχίσει να κοιτάζει κάποιον άλλον. Φοβάσαι. Ο φόβος έρχεται γιατί θέλεις να την έχεις κτήμα σου – πρώτα από όλα όμως, γιατί θέλεις να την έχεις ιδιοκτησία σου; Γίνε μη κτητικός και ύστερα δεν υπάρχει φόβος. Και αφού δεν υπάρχει φόβος, πολλή από την ενέργειά σου που συμμετέχει, πιάνεται, κλειδώνεται μέσα στο φόβο, γίνεται διαθέσιμη, και αυτή η ενέργεια μπορεί να γίνει η δημιουργικότητά σου. Μπορεί να γίνει χορός, γιορτή.
Φοβάσαι να πεθάνεις; Ο Βούδας λέει: Δεν μπορείς να πεθάνεις, γιατί έτσι και αλλιώς, δεν είσαι. Πως μπορείς να πεθάνεις; Κοίταξε στην ύπαρξή σου, μπες βαθιά μέσα σ’ αυτήν. Κοίτα, ποιος είναι εκεί να πεθάνει; - και δε θα βρεις καθόλου εγώ εκεί. Ύστερα δεν υπάρχει πιθανότητα θανάτου. Μόνο η ιδέα του εγώ δημιουργεί το φόβο του θανάτου. Όταν δεν υπάρχει εγώ, δεν υπάρχει θάνατος. Είσαι απόλυτη σιωπή, ανυπαρξία θανάτου, αιωνιότητα – όχι σαν εσένα, αλλά σαν ανοιχτός ουρανός, αμόλυντος από την ιδέα του εγώ, του εαυτού – αδέσμευτος, ακαθόριστος. Τότε δεν υπάρχει φόβος.
Ο φόβος έρχεται επειδή υπάρχουν άλλα πράγματα. Πρέπει να τα κοιτάξεις αυτά τα πράγματα, και ερευνώντας τα θα αρχίσεις να αλλάζεις τα πράγματα. Δεν μπορεί ούτε να τιθασευτεί ούτε να σκοτωθεί ο φόβος. Μπορεί μόνο να κατανοηθεί. Άσε την κατανόηση νάναι ο μοναδικός σου νόμος.
Η ζωή είναι Όμορφη… και Ανασφαλής
Όταν ακούω τα συναισθήματά μου, την εσωτερική μου φωνή, μου λένε να μην κάνω τίποτα, απλώς να κοιμάμαι, να τρώω και να παίζω στην παραλία.
Φοβάμαι να ακολουθήσω αυτά τα αισθήματα γιατί νομίζω ότι θα γίνω πολύ αδύναμος ώστε να επιβιώσω σ’ αυτόν τον κόσμο. Θα με προστατέψει η ύπαρξη όταν επιτρέψω στον εαυτό μου να αφεθεί;
Κατ’ αρχήν: Δεν υπάρχει ανάγκη να επιβιώσεις σ’ αυτόν τον κόσμο. Αυτός ο κόσμος είναι ένα τρελοκομείο. Δεν υπάρχει ανάγκη να επιβιώσεις σ’ έναν κόσμο φιλοδοξίας, πολιτικής, εγώ. Αυτή είναι η αρρώστια. Αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος να υπάρχεις, ολόκληρη η θεωρία της θρησκείας είναι: ότι μπορείς να είσαι σ’ αυτόν τον κόσμο και να μην είσαι μέρος του.
«Όταν ακούω τα συναισθήματά μου και την εσωτερική μου φωνή μου λένε να μην κάνω τίποτα...» Τότε μην κάνεις τίποτα. Δεν υπάρχει κανείς πιο ψηλά από σένα και ο Θεός σου μιλά κατευθείαν. Αν απλώς αισθάνεσαι να κοιμηθείς, να φας, και να παίξεις στην παραλία, θαυμάσια. Άστο νάναι η θρησκεία σου. Μη φοβάσαι. Πρέπει να αφήσεις το φόβο. Και αν το πρόβλημα είναι το να διαλέξεις ανάμεσα στο εσωτερικό συναίσθημα και το φόβο, διάλεξε το συναίσθημα. Μην διαλέγεις το φόβο. Τόσοι πολλοί άνθρωποι διάλεξαν τη θρησκεία τους από φόβο, έτσι ζουν σε μια κόλαση. Δεν είναι ούτε θρησκεύομενοι, ούτε κοσμικοί. Ζουν στην αναποφασιστικότητα.
Ο φόβος δεν πρόκειται να βοηθήσει. Ο φόβος πάντα σημαίνει φόβο για το άγνωστο. Ο φόβος πάντα σημαίνει φόβο για το θάνατο. Ο φόβος πάντα σημαίνει φόβο μήπως χαθώ. Πρέπει να αποδεχτείς την αβεβαιότητα του αγνώστου, την στενοχώρια και την ενόχληση
του αγνώστου, του ασυνήθιστου. Αυτό είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσει κανείς για την ευλογία που τον ακολουθεί, και τίποτα δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να πληρώσεις γι’ αυτό. Πρέπει να πληρώσεις γι’ αυτό, αλλιώς θα μείνεις παράλυτος από το φόβο. Ολόκληρη η ζωή σου θα χαθεί.
Απόλαυσε οποιοδήποτε κι αν είναι το συναίσθημά σου.
«Νομίζω πως θα ‘μαι πολύ αδύναμος να επιβιώσω σ’ αυτόν τον κόσμο». Δεν υπάρχει λόγος. Αυτός είναι ο φόβος που σου μιλά, φόβος που δημιουργεί κι άλλους φόβους. Ο φόβος γεννάει περισσότερο φόβο.
«Θα με προστατέψει η ύπαρξη;» Ξανά ο φόβος ζητά εγγυήσεις, υποσχέσεις. Ποιος υπάρχει εκεί για να σου δώσει την εγγύηση; Ποιος μπορεί να είναι εγγύηση για τη ζωή σου; Ζητάς ένα είδος ασφάλειας. Όχι δεν υπάρχει πιθανότητα. Στην ύπαρξη τίποτα δεν είναι εξασφαλισμένο – τίποτα δεν μπορεί να είναι. Και αυτό είναι το καλό. Αλλιώς, αν η ύπαρξη είναι εξασφαλισμένη, θάσαι ήδη εντελώς νεκρός. Τότε ολόκληρη η συγκίνηση του νάσαι ζωντανός σαν ένα νέο φύλλο στον δυνατό άνεμο θα χαθεί.
Η ζωή είναι όμορφη επειδή είναι ανασφαλής. Η ζωή είναι όμορφη γιατί υπάρχει ο θάνατος. Η ζωή είναι όμορφη γιατί μπορεί να χαθεί. Αν δεν μπορείς να τη χάσεις, τα πάντα γίνονται εξαναγκαστικά, τότε η ζωή γίνεται φυλακή. Δεν θα μπορέσεις να την απολαύσεις. Ακόμη και όταν σε διατάζουν να είσαι ευδαίμων, σε διατάζουν να είσαι ελεύθερος, και η ελευθερία και η ευδαιμονία εξαφανίζονται.
«Θα με προστατεύσει η ύπαρξη όταν επιτρέψω στον εαυτό μου να αφεθεί;» Δοκίμασε. Μονάχα ένα πράγμα μπορώ να σου πω… Δεν μιλάω στο φόβο σου, έχε το υπόψη. Μονάχα ένα πράγμα μπορώ να σου πω: Όλοι όσοι δοκίμασαν ανακάλυψαν ότι προστατεύει. Αλλά δεν μιλάω στο φόβο σου. Απλώς ενθαρρύνω την περιπέτειά σου, αυτό είναι όλο. Σε πείθω, σε δελεάζω προς την περιπέτεια. Δεν μιλάω στο φόβο σου. Όλοι όσοι προσπάθησαν ανακάλυψαν ότι η προστασία είναι απέραντη.
Όμως δεν ξέρω αν μπορείς να καταλάβεις την προστασία που το σύμπαν σου παρέχει. Η προστασία που αναζητάς δεν μπορεί να σου δοθεί από το σύμπαν γιατί δεν ξέρεις τι ζητάς. Ζητάς το θάνατο. Μονάχα ένα νεκρό σώμα είναι απόλυτα προστατευμένο. Οτιδήποτε ζωντανό βρίσκεται πάντα σε κίνδυνο. Όντας ζωντανός κινδυνεύεις. Όσο περισσότερο ζωντανός – τόσο μεγαλύτερη η περιπέτεια, ο κίνδυνος.
Ο Νίτσε συνήθιζε να έχει ένα απόφθεγμα στον τοίχο του: Ζήσε επικίνδυνα. Κάποιος τον ρώτησε, «Γιατί το έγραψες αυτό;» Είπε, «Απλώς μία υπενθύμιση, γιατί ο φόβος μου είναι τρομερός»
Ζήσε επικίνδυνα γιατί είναι ο μόνος τρόπος να ζεις. Δεν υπάρχει άλλος. Άκου πάντα το κάλεσμα του αγνώστου και αφέσου να βρίσκεσαι πάντα σε κίνηση. Ποτέ μην προσπαθείς να αγκιστρωθείς από κάπου. Το να αγκιστρωθείς σημαίνει να πεθάνεις, είναι ένας πρώϊμος θάνατος.
Ήταν άνοιξη στο πανεπιστήμιο Κολούμπια και επιγραφές «Μην Πατάτε» ξεφύτρωναν στο φρεσκοσπαρμένο γρασίδι. Οι φοιτητές αψιφούσαν τις προειδοποιήσεις, που ακολουθήθηκαν από ειδικές εκκλήσεις, και συνέχισαν να ποδοπατούν το χορτάρι. Το θέμα άρχισε να γίνεται καυτό, μέχρι που τελικά οι υπεύθυνοι των κτηρίων και των χώρων του πανεπιστημίου πήγαν για το πρόβλημα στον στρατηγό Αϊζενχάουερ, που ήταν πρόεδρος του πανεπιστημίου εκείνη την εποχή.
«Έχετε προσέξει ποτέ πόσο πιο σύντομο είναι το να πηγαίνετε απευθείας εκεί που θέλετε να πάτε;», ρώτησε ο Αϊζενχάουερ. «Γιατί να μην βρείτε τη διαδρομή που έτσι κι αλλιώς θ’ ακολουθήσουν οι φοιτητές και να φτιάξετε τα πεζοδρόμια εκεί;»
Έτσι θα έπρεπε να είναι η ζωή. Οι δρόμοι, τα μονοπάτια, οι αρχές δεν θα έπρεπε να προκαθορίζονται.
Επέτρεψε στον εαυτό σου να αφεθεί. Κύλησε φυσιολογικά και επέτρεψε να είναι αυτός ο δρόμος σου. Περπάτα και περπατώντας, φτιάξε το δρόμο σου. Μην ακολουθείς τεράστιες λεωφόρους. Είναι νεκρές και δεν θα βρεις τίποτα σ’ αυτές. Έχουν ήδη αφαιρεθεί τα πάντα.
Κανένας άνθρωπος αντάξιος του ονόματός του δεν θα ακολουθήσει πρότυπα.
Ξέρω πως υπάρχει φόβος, φόβος για την ελευθερία. Αλλιώς, γιατί να υπάρχουν τόσες φυλακές σ’ όλο τον κόσμο; Γιατι πρέπει οι άνθρωποι να κουβαλάνε συνεχώς στη ζωή τους φυλακές – αόρατες φυλακές; Υπάρχουν μονάχα δύο τύποι φυλακισμένων που έχω συναντήσει, λίγοι που ζουν σε μία ορατή φυλακή και οι υπόλοιποι που ζουν σε μία αόρατη φυλακή. Κουβαλούν οι ίδιοι τη φυλακή τριγύρω – στο όνομα της συνείδησης, στο όνομα της παράδοσης, στο όνομα τούτου κι εκείνου.
Χιλιάδες είναι τα ονόματα τως δεσμών της σκλαβιάς. Η ελευθερία δεν έχει όνομα. Δεν υπάρχουν πολλοί τύποι ελευθερίας, η ελευθερία είναι μία. Έχετε κοιτάξει ποτέ; Η αλήθεια είναι μία. Τα ψέματα μπορεί να είναι εκατομμύρια. Μπορείς να πει ψέματα με εκατομμύρια τρόπους. Η αλήθεια είναι απλή: ένας τρόπος είναι αρκετός. Η αγάπη είναι μία: οι νόμοι είναι εκατομμύρια. Η ελευθερία είναι μία: οι φυλακές είναι πολλές.
Και με την προϋπόθεση ότι θα είστε πολύ συνειδητοί, δεν θα μπορέσετε ποτέ να κινηθείτε ελεύθερα. Το πολύ πολύ να αλλάξετε φυλακές. Από μία φυλακή μπορείτε να πάτε σε μία άλλη, και να απολαύσετε τη διαδρομή ανάμεσα στις δύο. Να τι συμβαίνει στον κόσμο. Ένας καθολικός γίνεται κουμουνιστής, ένας μωαμεθανός γίνεται ινδουϊστής, ένας ινδουϊστής γίνεται χριστινιανός, και διασκεδάζουν – ναι, υπάρχει λίγη ελευθερία που την αισθάνονται μόλις αλλάζουν φυλακές: από τη μία φυλακή στην άλλη – το δρόμο ανάμεσα στα δύο. Αισθάνονται καλά.
Βρίσκονται ξανά στην ίδια παγίδα – αλλά με διαφορετικό όνομα.
Όλες οι ιδεολογίες είναι φυλακές. Σας διδάσκω να τις προσέχετε – συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου.

Ματαιοδοξία ή... στα κελεύσματα της ματαιοδοξίας.

2008-10-30T14:09:00.000-07:00

Μόλις η επιδίωξη για αναγνώριση πάρει διαστάσεις, προκαλεί στην ψυχική ζωή μια αυξημένη ένταση, η οποία επενεργεί και ο άνθρωπος συλλαμβάνει σαφέστερα τον σκοπό της δύναμης και υπεροχής και αποβλέπει να τον εκπληρώσει με ισχυρότερη παρακίνηση. Η ζωή του γίνεται αναμονή ενός μεγάλου θριάμβου. Ένας τέτοιος άνθρωπος γίνεται υποκειμενικός, γιατί χάνει τη συνάφεια με τη ζωή, γιατί πάντα ασχολείται με το ζήτημα τι είδους εντύπωση προξενεί και τι σκέπτονται οι άλλοι γι' αυτόν. Η ελευθερία δράσης του παρεμποδίζεται εξαιρετικά και εμφανίζει το συχνότερα απαντημένο χαρακτηριστικό γνώρισμα, τη ματαιοδοξία.

Μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι η ματαιοδοξία, έστω και μόνο σε ίχνη, υπάρχει σε κάθε άνθρωπο. Και επειδή δεν κάνει εντύπωση αν κανείς παρουσιάζει τη ματαιοδοξία του εντελώς απροκάλυπτη στην κοινή θέα, βρίσκεται αυτή τις πιο πολλές φορές καλά κρυμμένη και παίρνει τις πιο διαφορετικές μορφές. Μπορεί κανείς και με μια ορισμένη μετριοφροσύνη να είναι ματαιόδοξος. Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι τόσο ματαιόδοξος, ώστε ή η εκτίμηση των άλλων δεν τον ενδιαφέρει καθόλου ή την επιδιώκει με βουλιμία και προσπαθεί να τη στρέψει προς όφελός του.

Εάν η ματαιοδοξία ξεπεράσει έναν ορισμένο βαθμό, γίνεται εξαιρετικά επικίνδυνη. Εκτός του ότι εξαναγκάζει τον άνθρωπο να κάνει κάθε λογής ανώφελες εργασίες και δαπάνες, οι οποίες αφορούν περισσότερο την εμφάνιση παρά την ύπαρξη, και του ότι επιτρέπει σ' αυτόν να σκέφτεται περισσότερο τον εαυτό του και το πολύ - πολύ την κρίση των άλλων για το άτομό του, τον φέρνει επίσης σε μια κατάσταση που χάνει εύκολα την επαφή με την πραγματικότητα. Προχωρεί χωρίς κατανόηση των ανθρώπινων σχέσεων, χωρίς συνάφεια με τη ζωή. Ξεχνά τί γυρεύει η ζωή απ' αυτόν και τί θα είχε αυτός σαν άνθρωπος να της προσφέρει. Η ματαιοδοξία είναι σε θέση, περισσότερο από κάθε άλλο ελάττωμα, να εμποδίσει κάθε ελεύθερη εξέλιξη του ανθρώπου, γιατί αυτός σκέφτεται μόνιμα αν στο τέλος διαφαίνεται κάποιο πλεονέκτημα για τον εαυτό του.

Συχνά οι άνθρωποι εξυπηρετούνται με το ότι, αντί για τη λέξη ματαιοδοξία ή αλαζονεία, χρησιμοποιούν τη λέξη φιλοδοξία που ηχεί πιο ευχάριστα. Υπάρχει ένα πλήθος ανθρώπων οι όποιοι ομολογούν με περηφάνια πόσο φιλόδοξοι είναι. Καμιά φορά χρησιμοποιούν επίσης και την έννοια «φιλοπονία». Εφόσον αυτή αποδείχνεται χρήσιμη για μια υπόθεση που εξυπηρετεί τους ανθρώπους, μπορεί κανείς να την αποδεχτεί. Κατά κανόνα όμως όλες αυτές οι εκφράσεις καλύπτουν μόνο μια εξαιρετικά αναπτυγμένη ματαιοδοξία.

Η ματαιοδοξία συντελεί ώστε από πολύ νωρίς τέτοιοι άνθρωποι δε γίνονται καλοί συμπαίκτες, αλλά καταστροφείς του παιχνιδιού. Εάν δουν ότι αποκλείεται η ικανοποίηση της ματαιοδοξίας τους, προσπαθούν συχνά να επιτύχουν τουλάχιστο να υποφέρουν οι άλλοι. Μπορεί συχνά να παρατηρήσει κανείς στα παιδιά, των οποίων η ματαιοδοξία είναι στην ανάπτυξή τους, πώς σε απειλητικές καταστάσεις επιδείχνουν την αξία τους και κάνουν τους αδύνατους να αισθανθούν τη δύναμή τους. Επίσης και οι περιπτώσεις βασανισμού των ζώων συγκαταλέγονται σ' αυτές τις εκδηλώσεις. Άλλα παιδιά που είναι κάπως αποθαρρυμένα, θα επιδιώξουν να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία τους με ακατανόητες μικρότητες και παράμερα από τον μεγάλο στίβο της δουλειάς, πάνω σε ένα δεύτερο θέατρο επιχειρήσεων που το δημιουργεί η ψυχική τους διάθεση, προσπαθούν να ικανοποιήσουν την τάση τους για αναγνώριση. Εδώ θα συναντήσουμε όλους εκείνους που πάντα παραπονιούνται για τις δυσκολίες της ζωής και οι οποίοι ισχυρίζονται πάντα ότι κάτι τους φταίει. Όπως ισχυρίζονται ότι, αν δεν ήταν η διαπαιδαγώγησή τους τόσο κακή και αν δεν είχαν εμφανιστεί στη ζωή τους τόσα κακά, τότε θα βρίσκονταν στην πρώτη θέση. Τέτοια και παρόμοια είναι τα παράπονά τους. Πάντα βρίσκουν προφάσεις να μην τραβήξουν ανοιχτά στο μέτωπο της ζωής. Από τα όνειρά τους αντλούν πάντα την ικανοποίηση της ματαιοδοξίας τους.

Ο συνάνθρωπος κρίνεται γενικά πολύ άσχημα. Είναι εκτεθειμένος σε μεγάλο βαθμό στην κριτική αυτών των ανθρώπων. Ο ματαιόδοξος συνήθως επιδιώκει να ξεφορτωθεί τις ευθύνες οποιασδήποτε αποτυχίας. Πάντα αυτός έχει δίκιο και οι άλλοι άδικο, ενώ στη ζωή δεν πρόκειται καθόλου για το αν έχεις δίκιο, αλλά πώς προωθείς την υπόθεσή σου και πώς συμβάλλεις στην προαγωγή των άλλων. Αντί γι' αυτά ακούει κανείς πάντα από το στόμα του μόνο παράπονα και δικαιολογίες.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με τεχνάσματα του ανθρώπινου πνεύματος, με προσπάθειες να εξασφαλιστεί ότι δε θα πληγωθεί η προσωπική ματαιοδοξία για να παραμείνει ακέραιο και να μην κλονιστεί το αίσθημα τής υπεροχής.

Συχνά ακούει κανείς την αντίρρηση ότι δε θα μπορούσαν χωρίς τη φιλοδοξία να πραγματοποιηθούν τα μεγάλα επιτεύγματα τής ανθρωπότητας. Αυτό είναι ένα πρόσχημα. Είναι μια λαθεμένη άποψη. Επειδή κανένας άνθρωπος δεν είναι απαλλαγμένος από ματαιοδοξία, κάθε άνθρωπος έχει επίσης κάτι απ' αυτό το χαρακτηριστικό. Ασφαλώς όμως αυτό δεν μπορεί να του δώσει την κατεύθυνση και να του χαρίσει εκείνη τη δύναμη που οδηγεί σε χρήσιμα κατορθώματα. Αυτά μπορεί να πραγματοποιηθούν μόνο από το αίσθημα της κοινότητας. Δεν είναι πραγματοποιήσιμο ένα μεγαλοφυές επίτευγμα χωρίς κοντά σ' αυτό να λογαριάζεται κατά έναν τρόπο η κοινότητα. Προϋπόθεση γι' αυτό είναι πάντα η σύνδεση με την ολότητα, είναι η θέληση να προαχθεί αυτή. Αλλιώς δεν μπορεί να αποδοθεί σ' ένα τέτοιο επίτευγμα οποιαδήποτε αξία. Ό,τι υπάρχει σ' αυτό σα ματαιοδοξία, είναι ασφαλώς μόνο παρενόχληση και εμπόδιο. Η επίδρασή της δεν μπορεί να είναι μεγάλη.

ΗΠΑ-ΣΚΟΠΙΑ

2008-04-10T00:05:00.000-07:00

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι μόνο δύο είναι, τα ανθρώπινα κατασκευάσματα που διακρίνονται από το Διάστημα: το Σινικό Τείχος και το Camp Bondsteel.
Το Σινικό Τείχος όλοι το γνωρίζουμε ,το Camp Bondsteel όμως πολλοί λίγοι.
Είναι η μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική βάση στον κόσμο και βρίσκεται ακριβώς ...δίπλα μας. Στο Κόσσοβο!!
H εταιρεία Halliburton (που ως γνωστό διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Dick Cheney, μέχρι το 2000 ) κατασκεύασε το Camp Bondsteel (μέσω θυγατρικών), και το «συντηρεί» χάρη σε ένα από τα ακριβότερα συμβόλαια που υπέγραψε ποτέ το Πεντάγωνο των ΗΠΑ.
Η Halliburton όμως δραστηριοποιείται στα Βαλκάνια και σε πλήθος έργων, με κύριο την μελέτη κατασκευής του ενεργειακού αγωγού ΑΜΒΟ, που... 'συνέπεσε' να διέρχεται από την περιοχή της βάσης και θα μεταφέρει πετρέλαιο από το Μπουργκάς στην Αυλώνα.
Στην ουσία δηλαδή καθιστά τις ΗΠΑ ρυθμιστές της 'κάνουλας'... στο ρωσικό πετρέλαιο .
Οι ιθύνοντες της κυβέρνησης Bush γίνονται ιδιαίτερα πιεστικοί για να κλείσουν τα ανοικτά θέματα στην περιοχή , αφού αναμένεται να χάσουν την εξουσία στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2008 και φοβούνται τις οικονομικές ...αλλαγές από τους 'χορηγούς' των Δημοκρατικών .
Αυτοί καίγονται λοιπόν και όχι εμείς. Εάν θέλουν έχει καλώς , εάν όχι ...Veto !!!

Camp Bondsteel.

Το Camp Bondsteel είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση που δημιούργησαν οι ΗΠΑ μετά τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Βρίσκεται στο Κόσοβο. Για την ακρίβεια καταλαμβάνει εκτάσεις στα εδάφη τόσο του Κοσσυφοπεδίου όσο και της ΠΓΔΜ, παρ' ότι τα σύνορα των δύο προτεκτοράτων δεν είναι οριοθετημένα. Άλλωστε οι αμερικάνοι δεν έλαβαν υπόψη τα σύνορα όταν σχεδίασαν την τεράστια αυτή βάση. Η τοποθεσία επιλέχθηκε με βάση τους σχεδιασμούς των κρίσιμης σημασίας ενεργειακών δρόμων που ήδη, πριν από το 1992, είχαν χαραχτεί στους χάρτες των μεγάλων αμερικάνικων εταιρειών και του Πενταγώνου.

Το Camp Bondsteel οικοδομήθηκε για να προστατεύει τον αμερικάνικων συμφερόντων διαβαλκανικό αγωγό AMBO (Albania, Macedonia, Bulgaria Oil). Μια και μιλάμε όμως για συμφέροντα, ωμά οικονομικά συμφέροντα, ας συγκρατήσουμε δύο ονόματα εταιρειών: της Halliburton και της θυγατρικής της Brown & Root Services. Η μεν πρώτη ηγείται του κονσόρτσιουμ του αγωγού AMBO, η δε δεύτερη οικοδόμησε και παρέχει επιμελητειακή υποστήριξη στο κολοσσιαίο Camp Bondsteel.

Στα σερβικά ερείπια

Ο «πρίγκιπας του σκότους», όπως του αρέσει να τον αποκαλούν, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Ντικ Τσέινι, υπήρξε, μέχρι να ενδυθεί το φράκο του πολιτικού, «βασικός μέτοχος» της Halliburton. Για να μη ξεχνιόμαστε.

Τον Ιούνιο του 1999, ως αποτέλεσμα των βάρβαρων και ισοπεδωτικών βομβαρδισμών κατά της Γιουγκοσλαβίας, ο στρατός των ΗΠΑ «απαλλοτρίωσε» περί τα 10.000 στρέμματα αγροτικής έκτασης, κοντά στο νοτιοανατολικό Κόσοβο, στην πόλη Ουρόσεβατς, επάνω στα αδιευκρίνιστα σύνορα με την ΠΓΔΜ, και άρχισε την κατασκευή του στρατοπέδου.

Το Camp Bondsteel σήμερα αποκαλείται από τους αμερικάνους «Grand Dame» (Μεγάλη Κυρία), ετοιμάστηκε μέσα σε τρία χρόνια, εκτείνεται και στις δύο πλευρές των υποτιθέμενων συνόρων με την ΠΓΔΜ και εξυπηρετεί περισσότερους από 7.000 στρατιώτες, δηλαδή τα τρία τέταρτα του συνόλου της δύναμης που διατηρούν οι ΗΠΑ στην περιοχή.

Το οδικό δίκτυο μέσα στο στρατόπεδο ξεπερνά τα 25 χιλιόμετρα, που οδηγούν στα περισσότερα από 300 κτίρια. Το στρατόπεδο είναι τόσο μεγάλο, ώστε χωρίζεται σε κεντρική, μέση και έξω περιοχή. Υπάρχουν υπαίθριοι χώροι αναψυχής, όπως και κλειστές αίθουσες για σπορ που είναι προσβάσιμες 24 ώρες το 24ωρο. Υπάρχουν επίσης εκκλησία, βιβλιοθήκη, αλλά και το καλύτερα εξοπλισμένο νοσοκομείο της Ευρώπης!

Σε αυτό το στρατόπεδο, ανάμεσα στα άλλα, σταθμεύουν 55 ελικόπτερα Black Hawk και Apache. Αν και δεν δημιουργήθηκε διάδρομος προσγείωσης αεροσκαφών, ο χώρος επιλέχθηκε επειδή ακριβώς έχει τη δυνατότητα επέκτασης και, σύμφωνα με τους σχεδιασμούς, πολύ σύντομα θα μεταφερθεί εκεί η αμερικάνικη αεροπορική δύναμη που σταθμεύει στο Αβιάνο της Ιταλίας. Πέριξ του Camp Bondsteel ο αμερικάνικος στρατός ελέγχει 350 χιλιόμετρα δρόμων και 75 γέφυρες. Όλα αυτά γίνονται με τη δημιουργία φυλακίων και με επίγειες και εναέριες περιπολίες.

Μια πόλη - κράτος!

Την εργολαβία της κατασκευής ανέλαβε η Brown & Root Services Corporation. Για την κατασκευή δούλεψαν 24 ώρες το 24ωρο επί τρία χρόνια πάνω από 1.000 αμερικάνοι μηχανικοί και περισσότεροι από 7.000 αλβανοί εργάτες.

Σήμερα η Brown & Root Services εξασφαλίζει τη λειτουργία του στρατοπέδου. Φροντίζει για την παροχή 600.000 γαλονιών νερού τη μέρα και ηλεκτρισμού για τις ανάγκες μιας πόλης 25.000 κατοίκων. Φροντίζει για τη λειτουργία 1.200 πλυντηρίων ημερησίως, καθώς και για την παρασκευή 18.000 γευμάτων. Το προσωπικό που απασχολεί η Brown & Root Services ξεπερνά τα 10.000 άτομα και είναι κυρίως αλβανοί, οι οποίοι, για να. «αποφευχθούν οι πληθωριστικές πιέσεις» στην οικονομία της περιοχής, αμείβονται με 2 δολάρια την ώρα.

Όπως λένε οι ίδιοι οι αμερικάνοι που βρίσκονται στην περιοχή, η εχθρότητα που αντιμετωπίζουν οφείλεται, μεταξύ άλλων, και στο γεγονός πως το Camp Bondsteel φαντάζει ως μια περιοχή η οποία βρίσκεται 100 χρόνια μπροστά από τον χώρο που την περιτριγυρίζει. Ο τόπος γύρω από το στρατόπεδο είναι πάμπτωχος με τον δείκτη της ανεργίας να φτάνει το 80%.

Τι γυρεύει μια τέτοια στρατιωτική εγκατάσταση μέσα σε μια περιοχή που «βρίσκεται 100 χρόνια πίσω»; Ας επισημάνουμε δύο αναφορές της «Ουάσιγκτον Ποστ» για το Camp Bondsteel:

* Είναι ένα φανερό σημάδι ότι οι ΗΠΑ έχουν αναλάβει μείζονες δεσμεύσεις στην περιοχή και σχεδιάζουν να παραμείνουν επί μακρόν.

* Η αυξανόμενη αστάθεια στη Μέση Ανατολή υποχρεώνει τις ΗΠΑ να έχουν βάσεις και ελευθερία πτήσεων πάνω από τα Βαλκάνια για να μπορούν να προστατεύσουν το πετρέλαιο της Κασπίας.

«Μακεδονία» για ασφαλή ενέργεια.

Η αμερικάνικη Υπηρεσία Εμπορίου και Ανάπτυξης (*S Trade & Development Agency - TDA) χρηματοδότησε τις μελέτες βιωσιμότητας και τεχνολογικών απαιτήσεων της εταιρείας AMBO, που, ας σημειωθεί, έχει έδρα τη Νέα Υόρκη.

Ο πετρελαιαγωγός της AMBO, προϋπολογισμού 1,5 δισ. δολαρίων, αξιολογείται ως ένας από τους σημαντικότερους, από στρατηγική άποψη, αγωγούς, καθώς υπό αυστηρό αμερικάνικο στρατιωτικό έλεγχο μπορεί να συνδέσει τις αγορές της Ευρώπης με το πετρέλαιο της Κασπίας. Ακόμη και στην περίπτωση που μέσα στον αγωγό θα ρέει ρωσικό πετρέλαιο, αυτό θα οδεύει προς τις αγορές υπό την προϋπόθεση ότι θα το επιτρέπει η Ουάσιγκτον.

Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς γιατί ανάμεσα στους χρηματοδότες της AMBO εξέχουσα θέση κατέχουν οι EXXON - Mobil και Chevron. Πολύ περισσότερο κατανοεί γιατί η Μόσχα προσπαθεί με κάθε τρόπο να έχει τουλάχιστον το 51% από τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, όποτε αυτός κατασκευαστεί, ακόμη κι αν το υπόλοιπο 49% βρεθεί στα χέρια εταιρειών συμφερόντων ΗΠΑ.

Τελειώνοντας αξίζει να υπενθυμίσουμε όσα είχε πει ο βρετανός στρατηγός Μάικλ Τζάκσον, που με το «καπέλο» του ΝΑΤΟ βρισκόταν στην ΠΓΔΜ όταν η συμμαχία βομβάρδιζε τη Σερβία: Είναι απολύτως απαραίτητο να εξασφαλίσουμε τη σταθερότητα στη «Μακεδονία» και την ένταξή της στο ΝΑΤΟ. Ταυτόχρονα είναι απαραίτητο να παραμείνουμε εδώ (το ΝΑΤΟ) για πολύ καιρό έτσι ώστε να μπορούμε να εγγυηθούμε την ασφάλεια των ενεργειακών δρόμων που θα διασχίσουν τη χώρα.

Σύστημα υγείας στην Ελλάδα - το ¨φακελάκι¨ είναι προαιρετικό

2008-04-01T22:25:00.000-07:00

Συγγενικό μου πρόσωπο έκανε συγκεκριμένη επώδυνη εξέταση - επέμβαση ώστε να διαπιστωθεί το μέγεθος της αρρώστιας που είχε με σκοπό να μην επεκταθεί η νόσος, αλλά και να προλάβει την θεραπεία το ταχύτερο δυνατόν.

Αφού υποβλήθηκε στην παραπάνω επέμβαση, σε Νοσοκομείο της Β. Ελλάδας (πολύ Βόρεια) έλαβε διαβεβαιώσεις πως τα δείγματα θα εξετασθούν πολύ σύντομα και αμέσως θα βγουν τα αποτελέσματα.

Περιμέναμε δύο (!) εβδομάδες να μας ενημερώσει ο υπεύθυνος ιατρός για το τι συμβαίνει κι αφού αυτό δεν έγινε, αναγκαστήκαμε να πάρουμε εμείς τηλέφωνο ώστε να μάθουμε.

Όλοι όσοι μιλήσαμε ¨δεν γνώριζαν¨ τίποτα για την ασθενή και μας παρέπεμπαν σε συγκεκριμένο γιατρό για να μας ενημερώσει.

Μετά απο δεκάδες τηλεφωνήματα κι αφού κανένας "δεν γνώριζε¨ τίποτα, βρήκαμε τελικά τον ¨Καθηγητή Γιατρό¨ (που παράλληλα είναι και Διευθυντής της συγκεκριμένης μονάδας) ο οποίος μας ζήτησε προσωπικό ραντεβού.

Χωρίς να σας κουράσω με περισσότερες λεπτομέρειες, ταξιδέψαμε στο γραφείο μέσα στο νοσοκομείο και εμμέσως πλην σαφώς μας έδωσε να καταλάβουμε το πως μπορεί να χορηγηθεί η θεραπεία:

Να πάμε στο ιδιωτικό του ιατρείο καθώς μέσα στο Νοσοκομείο ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΜΕ ΗΡΕΜΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΑ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ.

Ο συγκεκριμένος "Πανεπιστήμονας" μάλιστα, έμαθα πως για παρόμοιους λόγους και περιστατικά ΕΙΧΕ ΔΙΩΧΘΕΙ ΚΑΚΗΝ ΚΑΚΩΣ από τα δύο προηγούμενα Νοσοκομεία όπου "διετέλεσε διευθυντής μονάδας¨.

Φυσικά δεν δεχθήκαμε να μας εξετάσει ένας "ιατρός" που ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΕΙ ΜΕ ΗΡΕΜΙΑ τους ασθενείς όταν είναι στο Νοσοκομείο, όμως στο ιδιωτικό του ιατρείο ΗΡΕΜΕΙ (μάλλον επειδή πληρώνεται).

Περισσότερα στοιχεία κι ονόματα θα δημοσιεύσω όταν έχω στα χέρια μου τις αποδείξεις για να έχουν τη δυνατότητα άλλοι ασθενείς να αποφεύγουν τέτοιους μακρυχέρηδες.

Ο χορός των … Μ.Μ.Ε. και το… φιλί του Ιούδα!!

2008-03-21T10:59:00.000-07:00

Και ενώ η χώρα βυθίζεται σε ένα μεγάλο κύμα απεργιών και διαδηλώσεων σε μια φάση που θεωρείται από πολλούς «σημείο καμπής» για την πίεση ως προς την κυβέρνηση του 40% ,τα Μ.Μ.Ε έχοντας βγάλει έξω τον κωλο τους (δλδ το ταμείο τους) τους από τις ρυθμίσεις του ασφαλιστικού αποφάσισαν λέει και αυτοί με την σειρά τους να συμπαρασταθούν σε αυτούς που πολεμούν για τα αυτονόητα συμφέροντα τους και δίκαια.

Χα! Χα! Εδώ γελάμε !!!

Εγώ μόνον τυχαίο δεν το βλέπω αυτό η κυβέρνηση έχοντας κάνει καλό νταλαβέρι με τα Μ.Μ.Ε. διεκδίκησε τώρα με την σειρά τις τα αυτονόητα ,δηλαδή την στήριξη από αυτά, στον ¨αγώνα ¨τις για το ασφαλιστικό και εννοείτε βεβαία ότι δεν θα έβγαινε κανένας να υποστηρίξει τις απόψεις τις κυβέρνησης γιατί ξέρουν όλοι πολύ καλά μάλιστα ότι ουτε κατά διάνοια είναι αρκετά τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση για το ασφαλιστικό και τις μεγάλες αδικίες που υπάρχουν μέσα σε αυτά ,αλλά είναι αρκετό να κλείσουν και αυτή τα μαγαζάκια τους και απλά να μην ενημερώσουν έτσι για 3 μέρες κανέναν και τίποτα!!!

Και καλά αν η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα ,όπως λένε μερικοί δημοσιογράφοι (που εγώ μάλλον για την τέταρτη Εξουσία την έχω) ΠΩΣ αφήνουν τον λαό απληροφόρητο τώρα στο ΖΕΝΙΘ των κινητοποιήσεων για το ασφαλιστικό!!!

Έμενα κάτι παντός δεν μου κάθετε καλά!!!

Καληνύχτα Ελλάδα και όνειρα γλυκά !!!

και όταν θα ξυπνήσεις όχι θα σε έχουν κάνει πολίτη των 700 Ευρώ αλλά θα σου έχουν πάρει και τα σώβρακα !!!

Καρναβάλι ή Βλακαρνάλι 2008 ?

2008-03-09T18:05:00.000-07:00

Έτσι λοιπόν άλλη μια χρόνια θα ζήσουμε εδώ στην ¨όμορφη Ξάνθη ¨στην πόλη με τα ¨χίλια χρώματα¨(έτσι την λέει ο Δήμος Ξάνθης) την τραγικότητα του δικού μας Καρναβαλιού,

Όλοι , και κυρίως οι νέοι ξεχύθηκαν στους δρόμους στους ξέφρενους ρυθμούς τις σάμπας αλλά και σε ότι ξενόφερτο άκουσμα μπορείτε να φανταστείτε .Η κακογουστιά και η φτηνή εξυπηρετήσει αντανακλά σαν μια άσχημη γερασμένη και φτηνή πόρνη που στον καθρέφτη του εύκολου και γρήγορου κέρδους βλέπουμε σαν είδωλο αυτής όλη αυτή την μαζεμένη και ανελέητη κακογουστιά .

Όλοι οι καταστηματάρχες κλείσαμε τα πρόσφατος ξηλωμένα από τον δήμο μαγαζιά τους με φτηνές κακόγουστες κατασκευές με το πρόσχημα δήθεν να ετοιμαστούν εν όψη του κακού καιρού ,αλλά στην ουσία άλλως είναι ο λόγος που τα κλείνουν (απλά διπλασιάζουν τον κλειστό χώρο του μαγαζιού τους ως αποτέλεσμα να έχουν περισσότερο χώρο για να μπει ο κόσμος μέσα ,με την απαραίτητη είσοδο βεβαία).

Η μουσική είναι ένα συνονθύλευμα σάμπας και ποπ ήχων αλλά και με μικρά ξεσπάσματα λαϊκής μουσικής , εκεί που πέφτει το μεγάλο γέλιο είναι ότι τελικά δεν μπορείς πουθενά να ακούσεις μια συγκεκριμένη μουσική γιατί εκτός από τον διαγωνισμό κακογουστιάς μεταξύ των καταστηματαρχών τις πόλης έχουν και έναν άλλο άτυπο διαγωνισμό μεταξύ τους ,του ποιος από όλους θα ακουστεί περισσότερο, με αποτέλεσμα να κουβαλήσει ο καθένας τους από 20000 Watt σε κάθε ένα μαγαζί ή και σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα περισσότερο. Αποτέλεσμα είναι να μην μπορείς να κάτσεις πάνω από μια ώρα σε έναν τόσο μικρό χώρο (έχει βέβαια και την χρηστικότητα του το πράγμα διότι έτσι ανανεώνεται ο κόσμος στο μαγαζί και ανεβαίνει και ο αριθμός εισιτήριων στα μαγαζιά).Από την άλλη μεριά οι υπάλληλοι του Δήμου Ξάνθης έχοντας και αυτοί τα αιτήματα τους, κάνουν απεργία εδώ και 3 μέρες ,έχοντας σαν συνέπεια σε κάθε γειτονία να υπάρχει και μια μικρή χωματερή .Βέβαια ούτε λόγος γίνεται για την συμπεριφορά του καθενός μας, αφού ξέροντας όλοι το πρόβλημα τις υπέργειας βγάζουμε όλοι έξω από τα σπίτια μας τα σκουπίδια ¨μας ¨και μετά απλώς καταριόμαστε το κράτος λέγοντας χαρακτηρίστηκα ¨¨καλά τι κράτος είναι αυτό ή που είναι το κράτος και άλλα τέτοια !!!

Καλά βέβαια εκεί που αποθεώνεται το πράγμα είναι στις τιμές ,έχουν κάνει άλμα προς τα πάνω τουλάχιστον 50-70% και σαν να μην έφτανε αυτό τα σερβίρουν σε πλαστικά ποτηράκια για να μην έχουν και τον βραχνά να σπάσουν.

Έτσι λοιπόν για ακόμη μια φορά ο Έλληνας δείχνει την περιβόητη καταγωγή του ,απόγονος του Μέγα Αλέξανδρου και του περίφημου Περικλή , Λεωνίδα και Σωκράτη.

Δείχνει ότι μάλλον καμία σχέση δεν πρέπει να είχε με αυτούς του ς πρόγονους που μόλις τους τον θίξεις αυτός θα εγείρει αμέσως φωνή και ανάστημα με βαριές κορόνες και εμείς οι Έλληνες και κάτι τέτοιες πίπες. Ναι πίπες καλά ακούσατε όλοι αυτοί οι ελληνόπαιδες ελληναραδες μετά αυτό το ξέφρενο τριήμερο χαράς και διασκέδασης θα ξαναθυμηθούνε ότι τα λεφτά που περνούν ¨ μάλλον ¨δεν τους φτάνουν ,Ότι θα βγουν στην σύνταξη (αν θα βγουν μάλλον κάπου στα 70,ότι η ΔΕΗ ,ο ΟΤΕ και όλες οι ΔΕΚΟ έχουν ανέβει ,ότι Σκοπιανοί ,Αλβανοί ,Βούλγαροι και Τούρκοι διεκδικούν και αυτοί με την σειρά τους ένα μερίδιο από την ¨Ελλαδιτσα¨ μας και…………… ο χορός καλά κρατεί αγαπητοί μου φίλοι.

Καληνύχτα Ελλάδα !!!

Καλημέρα καθαρά Δευτέρα !!!

McCain και ξερό ψωμί

2008-03-07T03:49:00.000-08:00

Όλοι περιμένουμε με αγωνία την λήξη των Αμερικανικών εκλογών(αμήν και ποτέ) εγώ σε διάφορες συζητήσεις που κάνω αν και όντας δημοκρατικότερος των δημοκρατικών δηλώνω ότι θα ήμουν πολύ ευτυχής αν τις εκλογές κέρδιζαν για τρίτη συνεχόμενη φορά οι ρεπουμπλικάνοι.(Μακάρι να ξανά κλέψουν και να νοθεύσουν όπως με τον George W.Bush στις εκλογές του 2000).Που τότε όχι μόνον κατέκλεψαν στις εκλογές αλλά νόθεψαν το εκλογικό αποτέλεσμα με τρόπο που διεκδικούσε παγκόσμια πρωτοτυπία. Ο τότε καημένος υποψήφιος των Δημοκρατικών Al Gore αποσύρθηκε από την διαδικασία επαναμετρησεις των ψήφων μετά από μαραθώνιο αγώνα προς χάριν τις εθνικής συνοχής και εθνικής ηρεμίας.(ποιος ξέρει με τι μοχλούς πίεσης έδρασαν επάνω του άραγε)?

Και όλα καλά για τους Ρεπουμπλικάνους.

Όλα? Τι όλα?

Άρχισαν να ξεδιπλώνουν τα σχέδια τους για την πλήρη καταδυνάστευση των λαών αλλά και την εξαφάνιση τους ,ακόμα και αν τους αντιστεκόταν. Έβρισκαν παντού εχθρούς έξω και μέσα από την Αμερική κυνηγώντας έναν αόρατο εχθρό τους «τρομοκράτες» και μετά την «τρομοκρατική» επίθεση τις 11 του Σεπτέμβρη ( που σε παιδί του νηπιαγωγείου να το πεις θα γελά) ξεσάλωσαν….

Αφγανιστάν ,Ιράκ ,Λονδίνο και Ισπανία με τις δήθεν τρομοκρατικές επιθέσεις αλλά και παράνομες φυλακίσεις και βασανισμοί αθώων ανθρώπων που υποτίθετο πολεμούσαν ενάντια σε αυτούς και τα συμφέροντα τους. Αλλά και με το Ιράν!!!

Τώρα θα μου πει κάποιος ,καλά όλα αυτά ρε φίλε είναι γνωστά εσύ θα μας τα πεις? Τότε γιατί τέτοιο κόψιμο να βγει ο McCain αφού και αυτός τα ίδια και ακόμα χειρότερα έχει να κάνει σαν κεφαλή του Λευκού οίκου?

Η απάντηση είναι πολύ απλή που θα προσπαθήσω να δώσω σε αυτόν αλλά και σε όσους έχουν την ίδια απορία .

Θέλω να συνεχίσουν να ξοδεύουν αμέτρητα δολάρια για τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία την ώρα που το δολάριο θα χάνει την αξιοπιστία του στις διεθνείς χρηματαγορές . θέλω να συνεχίσουν να απειλούν και να εισβάλουν σε άλλα κράτη που δεν είναι υπάκουα προς αυτούς και τα συμφέροντα τους(μην ανησυχείτε δεν θα εισβάλουν σε εμάς, εμείς είμαστε πλήρως συντεταγμένοι με τα συμφέροντα τους δίνουμε και κώλο άμα λαχι !!!) ενώ στο εσωτερικό τις χώρας τους να υπάρχουν 60.000.000 ανασφάλιστοι και άλλοι τόσοι ίσως και περισσότεροι που ζουν στα όρια τις φτώχιας ενώ οι δολοφονίες οι οπλοχρησίες αλλά και ληστείες , βιασμοί , ναρκωτικά και διάφορα αλλά κακουργήματα να πλασάρονται στις πρώτες θέσεις παγκόσμιος.

Αν θέλουμε να κάνουμε τους γιατρούς για χάρη τις πολύ όμορφης Αμερικής θα έπρεπε να το παίξουμε μικροβιολόγοι και ευθύς αμέσως να κάνουμε μια καλλιέργεια κοπράνων .Γιατί από τα σκατά τους ( και σκατά είναι όλα όσα προανέφερα)θα καταλάβουμε ότι η Αμερική νοσεί και νοσεί βαριά μάλιστα .Το θέμα τώρα βέβαια είναι το πόσο θα αντέξει σε αυτήν την κατάσταση άραγε ?Είναι τόσο καλά οργανωμένοι ?Έχουν τα μέσα έχουν τους τρόπους και τις τεχνικές θα αντέξουν ?Ίσως από τα αρχαία χρόνια ακόμα οι αρχαίοι τις Ελλάδος αλλά και τις Ρώμης αλλά και μετέπειτα του Βυζαντίου καλα εκαναν και φοβόντουσαν ένα μόνον πράγμα .

Όχι όχι !! δεν ήταν ο Θεός όπως πολλοί θα νομίσουν αλλά ο όχλος που μόλις ξεχύνονταν σους δρόμους έτρεμε και ο ποιο στυγνός Βασιλιάς και δικτάτορας.

Ο λαός τις Αμερικής λέτε να είναι χαζός?

Ασφαλιστικό και…. σκατά στα μούτρα τους !!!

2008-03-06T10:30:00.000-08:00

Μετά και την κατάθεση νόμου περί ασφαλιστικού πολλά πράγματα ήρθαν στο μυαλό μου σήμερα. Και πιο συγκεκριμένα

.Η γιαγιά μου όντας φούρναρης 42 συναπτά έτη παίρνει σύνταξη του ΙΚΑ 635 Ευρώ(μαζί με το επικουρικό τις ταμείο .Το επικουρικό είναι 320 Ευρώ συγκεκριμένα περισσότερο δηλαδή από την κανονική τις σύνταξη.)

Ενός φίλου μου ο πατέρας βγήκε μόλις χτες στην πρόωρη σύνταξη και μου δουλεύοντας 28 χρόνια σε συνεταιριστικό εργοστάσιο Ζάχαρης και μου λέει ο ίδιος ότι η σύνταξη του θα είναι 1100 Ευρώ και σαν να μην έφτανε αυτό πείρε και 90.000 Ευρώ εφάπαξ

Μια φίλη τις μάνας μου όντας και αυτή σε συνεταιριστικό εργοστάσιο τις περιοχής μας δούλεψε 20 συναπτά έτη και βγήκε και αυτή στην πρόωρη σύνταξη (γιατί μάλλον και αυτή θα παρακουράστηκε στην ζωή τις παίρνοντας και αυτή σύνταξη κάπου στα 650 Ευρώ και μαζί και ένα μικρό εφάπαξ τις τάξεως των 20.000 Ευρώ.

Η μανά μου δουλεύοντας 23 χρόνια σαν φυσικοθεραπεύτρια δηλαδή σαν ελεύθερος επαγγελματίας στο ΤΕΒΕ κάποια στιγμή σταμάτησε να εργάζεται και μαζί έκλεισε και το εργαστήριο φυσικοθεραπείας τις .Συνεχίζει να πληρώνει στο ΤΕΒΕ αλλά δεν θα μπορεί να βγει στην σύνταξη αν δεν φτάσει στο επιτρεπόμενο όριο ηλικίας που είναι 55 χρονών.

Καλά σίγουρα δεν θα χρειάζεται να σας πω για αστυνομικούς ,στρατιωτικούς και πυροσβέστες αλλά και για πανεπιστημιακούς καθηγητές, εκεί να δείτε τι γίνεται και τι παχυλά εφάπαξ πέφτουν!!!

Για ποια λοιπόν αξιοκρατία μιλάμε?

Ποιους κοροϊδεύουν και για ποιους δουλεύουν ?

Μα για τους δικούς τους βέβαια αυτούς που τους εκλεγούν χρόνια τώρα και για αυτούς θα συνεχίζουν να δίνουν και να ξανά δίνουν.

Ναι αλλά το ερώτημα είναι από ποιους θα τα πάρουν όλα αυτά που είναι να δώσουν στους δικούς τους?

Τα πράγματα είναι πολύ απλά φίλοι μου από τους ελευθέρους επαγγελματίες από τους μεροκαματιαρήδες του ΙΚΑ αλλά και από όλους αυτούς που μοχθούν καθημερινά να βγάλουν το ψωμί τους από αυτούς που ξεστραβώνονται κάθε νύχτα στις εθνικές οδούς και πολλούς άλλους και όχι σαν κάτι άλλους που την μόνη σταγόνα ιδρώτα που έχουν ρίξει στη ζωή του είναι αυτή που προσπαθούν να κοροϊδέψουν εμάς αλλά και όλους αυτούς που τους ρωτούν αν εργάζονται και υπό ποιες συνθήκες. Με αλλά λόγια όλους τους κρατικοδίαιτους του ελληνικού δημοσίου.

Έχοντας κατακλέψει τα ταμεία μας (ΤΕΒΕ ,ΤΣΑ , ΤΣΜΕΔΕ , και αλλά) με το πρόσχημα τις δήθεν επένδυσης κεφαλαίων με τα δικά μας τα λεφτά αλλά και το παράνομο παίξιμο ίδιων κεφαλαίων στο χρηματιστήριο αξιών.

Συνεχίζουν λοιπόν ακάθεκτη να λυμαίνονται αυτών των χρημάτων για να μπορούν να ικανοποιούν τα δικά τους παιδιά μην και χάσουν τίποτα από τα κεκτημένα τους.

Δεν ήρθε η ώρα νομίζετε φίλοι μου να αντιδράσουμε?

Να πούμε όχι στην ασταμάτητη λεηλατήσει των υγιών μας ταμείων προς όφελος κομματικών σκοπιμοτήτων αλλά και παιχνιδιών μικροπολιτικής?

Ως πότε άραγε θα συνεχίζεται αυτά η ρεμούλα?

Ισραήλ … Κόσσοβο … καιρός για…. γρήγορες αποφάσεις

2008-03-06T01:40:00.000-08:00

Εν μέσω τις Ζαχοπουλιαδας , του κρίσιμου σημείου που έφτασε το « Σκοπιανό » αλλά και πολλών άλλων θεμάτων μας πέρασε στο ¨ ντούκου ¨και στα ψιλά γράμματα το ότι το Ισραήλ προφασιζόμενο την δική του ασφάλεια και τάξη μπήκε για μια ακόμη φορά στην Παλαιστίνη ,μετά από επίθεση με ρουκέτες που δέχτηκε στα βορειοανατολικά τις χώρας τους από την τελευταία.

Ο απολογισμός βαρύς όχι και για τις δυο μεριές αφού η μεριά τις Παλαιστίνης θρηνεί τους περισσότερους ,εκατό συνολικά νεκρούς ,ενώ από όσα διαβάζω μόλις τώρα άλλο ένα νεογέννητο κοριτσάκι και ένας στρατιώτης είναι και αυτοί στην τραγική λίστα των δολοφονηθέντων, Από την άλλη μεριά έχουμε άλλους δυο νεκρούς του Ισραηλινού στρατού και συμπληρώνουν και αυτοί με την σειρά τους την τραγική λίστα.

Ε! και κάποιος θα μου πει ,τι έγινε μια από τα ίδια .Γιατί θα πρέπει να ανησυχούμε αφού αυτοί τον χαβά τους!!!

Και όμως τώρα θα πρέπει να ανησυχούμε εν μέσω τις παράνομης με βάση το διεθνές δίκαιο αναγνώρισης του Κοσσόβου από Αμερική και δυνάμεις προσκείμενες στα συμφέροντα τους. Κατά την γνώμη πολλών ειδικών πάνω στο θέμα τις μέσης Ανατολής λένε ότι οι Ισραηλινοί δεν πράττουν αυθαίρετα και άσχετα με τις παγκόσμιες εξελίξεις . Μιλούν για μια καλά οργανωμένη και συντονισμένη προσπάθεια εξόντωσης κάθε επαναστατικού κέντρου με τελικό στόχο την ολοκληρωτική εξόντωση και τελικός την δημιουργία ενός «κράτους» το οποίο θα είναι φιλικά προσκείμενο με το Κράτος του Ισραήλ.

Ελεύθερο εμπόριο πάνε στο διάολο !!!

2008-03-05T10:26:00.000-08:00

Ούγκο Τσάβες

Ο Ούγκο Τσάβες εκλέχτηκε νόμιμα και δημοκρατικά από τον λαό τις Βενεζουέλας στις εκλογές του 1998.Απο τότε πολλοί είπαν ότι δεν θα αντέξει για πολύ στα ινία τις προεδρίας ,αλλά ο Τσαβεζ όχι μόνον έμεινε στο προεδρικό αξίωμα αλλά απέδειξε έμπρακτα ότι η ανασύνταξη και επανίδρυση του κράτους δεν ήταν και τόσο άπιαστο όνειρο τελικά για τον λαό τις Βενεζουέλας .Με αιχμή τις προεδρικής του θητείας ,το πραξικόπημα του 2004 στο Μύρα Φλόρες ,που επιχείρησε ο στρατός σε συνεργασία με την αντιπολίτευση αλλά και με Αμερικανικό δάκτυλο εν μέσω τις C.I.A. από την αποτυχημένη ανατροπή του αναδείχτηκε η βαθιά σύγκρουση που έχει ο ίδιος αλλά και οι υποστηρικτές του με το παλιό και πετρωμένο κεφαλαιοκρατικό κατεστημένο αλλά και τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα με τους προύχοντες τις Βενεζουέλας !!!

Με ήπιες μεταρρυθμίσεις στην αρχή, ίσως πιο αιχμηρές στην συνέχεια τις θητείας του αλλά και με σκληρές αλλαγές ,μετά από δηλώσεις κυρίως Αμερικανών ,για ανάγκη άμεσης δολοφονίας του πρόεδρου,(Πατ Ρομπερτσον υποψήφιο του προεδρικού χρίσματος των ρεπουμπλικάνων σε κανάλι του NBC) σε απευθείας δηλώσεις τους στον τύπο και μιλώντας ευθέως για άμεση πλήξη των Αμερικανικών/πολυεθνικών συμφερόντων στην περιοχή τις νοτίου Αμερικής και κυριως στην Βενεζουελα. Γνωρίζοντας ότι η δύναμη του είναι το πετρέλαιο που έχει η Βενεζουέλα (ίσως και το περισσότερο στον κόσμο άρχισε να εθνικοποιεί τα πετρέλαια τις χώρας του αλλά και να διώχνει όλους εκείνους στα σπίτια τους που θελαν απλώς να οικειοποιηθούν αυτούς τους πόρους χωρίς να επιστρέφουν απολύτως τίποτα ή και ελάχιστα στον λαό τις Βενεζουέλας.

Μετά από σχεδόν 10 χρόνια θητείας στην προεδρική καρέκλα τις Βενεζουέλας έφτασε να φέρει το κατά κεφαλήν εισόδημα τις χώρας του στα 5000 USA dollars και με απίστευτα ποσοστά χαμηλότερου μισθού στα 300 USA dollars.

Έτσι ενώ βλέπει να ανακάμπτει συνεχώς η οικονομία τις Βολιβαριανής Δημοκρατίας τις Βενεζουέλας αυτός είναι ο οραματιστής του σοσιαλισμού του 21^ου αιώνα τις ΕΝΩΣΗΣ ΚΡΑΤΩΝ ΤΙΣ Λ.ΑΜΕΡΙΚΗΣ και ίσως ο καλύτερος συνεχιστής τις σοσιαλιστικής ιδέας έχοντας σαν πνευματικό πατέρα του τον Κάστρο από την Κουβά. Κλίνει συμφωνίες για αγωγούς και για δημιουργία αμυντικής βιομηχανίας την ώρα που πολλά κράτη στην Λατινική Αμερική κάνουν την στροφή στην σοσιαλιστική ιδέα και τον βρίσκουν σύμμαχο σε αυτή τους την προσπάθεια δίνοντας τους οικονομική και υλική βοήθεια αλλά και ανθρώπινο δυναμικό από την χώρα του.(Βολιβία ,Νικαράγουα, Ισημερινός ,Χιλή, Ουρουγουάη)

Ίσως τελικά όταν ο πρόεδρος Νίξον μιλούσε για το κόκκινο σάντουιτς στην αυλή τις Β. Αμερικής να μην είχε στο μυαλό του ούτε το 20% από αυτό που επρόκειτο να συμβεί στο μέλλον.

Λέτε να έχουμε τρελές εξελίξεις στην Λ. Αμερική?

Και αν έχουμε ποιος θα μας τις πει αφού όλα ελέγχονται από συμφέροντα που είναι άμεσα ή έμμεσα συνδεδεμένα με τα κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα που πολεμά ο Πρόεδρος Τσαβεζ?

Σίγουρα το μέλλον θα δείξει και η συνέχεια θα βρει τους Αμερικανούς σίγουρα πολύ απασχολημένους με την κατάσταση που έχουν δημιουργήσει κάτω στο Ιράκ .Ενώ οι εξελίξεις θα βρουν σίγουρα την Ευρώπη να ψάχνετε και να αναζητά πολιτικές λύσεις με καμουφλαρισμένη δεξιά στα πρόσωπα τις λεγόμενης κεντροαριστεράς. !!!!

Ένα πράγμα είναι σίγουρο, έπεται συνέχεια και δεν αργούμε πολύ για αυτήν.

Ιερωνυμος -νεα φωνη-

2008-03-05T07:31:00.000-08:00

«Έργα, όχι συνθήματα»

Εξυγίανση στους κόλπους της Εκκλησίας προαναγγέλλει ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος .Εν αντιθέσει με τον προκάτοχο του ο σημερινός αρχιεπίσκοπος ρίχνει τούς τόνους στη φωνή αλλά και στους ρόλους τις εκκλησιάς, λέγοντας με απλό και λιτό τρόπο ότι τα λόγια τις εκκλησίας θα πρέπει να είναι έργα και όχι συνθήματα και κραυγές. Στην συνέχεια λέει ότι η εκκλησία έχει πάντα την δική τις άποψη για τα τρέχοντα καθημερινά αλλά και μεγάλα εθνικά ζητήματα αλλά αυτή θα πρέπει να είναι και να συντάσσετε στο πλευρό τις ελληνικής πολιτείας και όχι να παίζει διχαστικό ρόλο παίρνοντας μια συγκεκριμένη άποψη.

Λέτε αυτή η εποχή τελικά να μην είναι εποχή των αλλαγών αλλά μια αλλαγή των εποχών όπως είπε και ο νεότατος Πρόεδρος του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα?

Σκοπιανο !!!

2008-03-05T06:51:00.000-08:00

Ωρα μηδεν ή μια από τα ιδια?

Σε μια εποχή οπου οι πολιτικοί μας υπογράφουν λευκές κόλες και μετά μαθαίνουν για ποιο λόγο υπέγραψαν τι λέτε ότι θα συμβεί ?

Ποια θα είναι ή κατάληξη του θέματος αυτού και που νομίζετε ότι θα οδηγηθούμε μετά από ατελείωτους κύκλους διαπραγματεύσεων αλλά και πιέσεων από τους περίφημους συμμάχους μας, Ευρώπη και Αμερική?

Έχει το δικαίωμα το κράτος των Σκοπίων να αυτοαποκαλείται Μακεδονία ?Όταν την στιγμή που μιλάμε στο έδαφος του είναι μόνο ένα 7% από το αρχαίο έδαφος τις Μακεδονίας? Που αποσκοπούν αυτές οι αλητρωτικες βλέψεις των Σκοπίων ? Υπάρχει απειλή ουσιαστική από την γείτονα χώρα και αν ναι σε ποιο βαθμό?